 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
||
|
|
|
|
|
|
Fly, 23 januari 2009
De zilvermijn in Potosi
Compassie -en dan in de vorm van een vlag- vonden wij een geweldig idee. We besloten de vlag mee te nemen op een reis naar Zuid-Amerika en te zien of er een moment zou zijn waarop wij haar een plek konden geven.
In Potosi, Bolivia, werd ons duidelijk dat de vlag haar bestemming had gevonden.
Potosi is een stad met een roemrijk verleden: In de 17de eeuw was het de rijkste stad van Zuid-Amerika met meer aanzien dan Parijs en Londen. De Spanjaarden trokken in het midden van de 16de eeuw Bolivia binnen en ontdekten nabij Potosi een berg met een enorme hoeveelheid zilver en andere metalen erin.
Tijdens de drie volgende eeuwen werden 6 tot 10 miljoen Indianen en later ook negerslaven uit Afrika ingezet voor de winning van het zilver. Al deze slaven kwamen om.
Spanje financierde met dat zilver oorlogen in Europa, loste schulden af en verrijkte koningshuizen.
Tijdens mijn bezoek aan de zilvermijn heb ik de tolk uitgelegd wat de gedachte achter de vlag van compassie is en mijn wens geuit haar daar in de mijn een plek te geven.
Er bevindt zich diep in de mijn een klein museum met daarin “El Tio”, een duivelse figuur die een verbond zou hebben gesloten met de zonnegod. Deze “El Tio” werd daarmee het symbool van de strijd van de mijnwerkers tegen de Spanjaarden.
De vlag hangt nu naast “El Tio” en is voorzien van een uitleg van de betekenis ervan in het Nederlands, Engels, Spaans en in het Indiaans locale dialect. Iedere vrijdagavond komen de mijnwerkers (die gezamenlijk eigenaar zijn van de mijn) daar tezamen.
Bert Goubitz
2012 © undafoundation
meer verhalen:
Bert Goubitz: De zilvermijn in Potosi